Op 8 juni 2010, iets na de middag verneemt het bestuur van de WVD het droevige nieuws : Georges Bosmans is niet meer. Amper 65 jaar, gerevitaliseerd na een hartoperatie enkele jaren terug, komt het overlijden onverwacht.

Georges lag mee aan de bakermat van de WVD.

Georges was één van de eerste leden van de club.

Georges was één van de trouwste bezoekers van de club.

Georges was een stukje van haar levende geschiedenis.

En Georges liet niemand onberoerd.

Hij had over alles een uitgesproken mening. Wie hij was of wat hij dacht, stak Georges nooit onder stoelen of banken. Je kon ermee overweg of niet. Misschien heeft dat geleid tot een zekere vereenzaming.

Lange tijd heeft Georges de meest succesvolle zeilwinkel in België gerund, en lag van daaruit mee aan de basis van weergaloze successen van de WVD-vloten Optimist en Laser. Langdurige privéperikelen hebben zijn elan gebroken en Georges werd meer in zichzelf gekeerd. Is het slechts een veronderstelling dat hij die gebeurtenissen nooit helemaal heeft verwerkt?

Was Georges moeilijk van zijn gedacht af te brengen, hij was vooral een goedlachse, gevoelige en charmante man. Georges betekende veel voor de WVD, zoals de WVD wellicht nog meer voor hem betekende. Met hem verdwijnt een icoon van de Belgische kleinzeilerij.

Wij vragen aan allen die dit lezen, even stil te staan bij Georges Bosmans, en hem in gedachten uit te wuiven op de lange reis waaraan hij nu begonnen is.

Moge het een voorspoedige tocht worden Georges, met een thuiskomst in een goede haven.

Namens het bestuur

De Voorzitter

Betrand Vanthournout.